Gúrkutíð
Annað hvort fer mér aftur í að bulla eða hef bara einfaldlega ekkert að segja .....
Plan helgarinnar er eftirfarandi: Afmæli kl.18 hjá Maríu. Eftir það bruna ég í sveitina til Diddu og ætla að eiga notalegt kvöld með mömmu. Langt síðan að ég sá þessa elsku. Laugardagsmorguninn held ég af stað með Ardísi og Smára í Skorradalinn í bústað í eina nótt .. þ.e.a.s. ef ég villist ekki all svakalega og týnist (sem er mjög líklegt) og á sunnudagskvöldið verða bara rólegheit ...
Maður er alltaf að pæla eitthvað ... Eiginlega eru þessar pælingar komnar í hringi!! Nýjustu vangavelturnar eru hvort maður eigi að fara að safna sér fyrir nýjum hljóðfærum, eða safna til að ferðast eða safna fyrir íbúð ..... Ekki það að ég eigi von á einhverjum milljónum þegar ég fer að kenna, EN ef stefnan verður sett á Blönduós er erfitt að eyða öllum laununum sínum ... Það er rosalega misjafnt hvernig tilhugsunin um Blönduós leggst í mig. Held samt að mér ætti ekkert að leiðast, get þá bara í versta falli farið að undirbúa mig fyrir elliárin og föndrað ;) Vandamálið er að ég er ALVEG ÓVART að breytast í doldið borgarbarn á vissan hátt ...
En áfram með pælingarnar. ÉG sakna þess rosalega frá Danmörku hvað fólki liggur ekki mikið á eins og hérna á Íslandi. Þar er fólk ekkert að drífa sig að binda sig og það þykir ekkert athugavert við fólk að nálgast þrítugt sem er laust og liðugt. Hér er hljóðið í kútnum hins vegar allt annað .... Ég er að verða skrítin því lang flestir vinir mínir eru farnir að búa og/eða komnir með barn. Maður er oft að spá í hvort að maður eigi að æða á eftir þessu lífsgæðakapphlaupi en einhvern veginn er það svo fast í höfðinu á mér að það liggji nú ekkert á þessu hjá mér .. Kannski einfaldlega vegna þess að ég hef bara ekki tíma ... Hver veit??

Ég var að setja inn örfáar myndir af einni af Idol-keppnunum sem ég mætti á. Þær má sjá
URRrrr ... Það ætti að banna þessa grænu ósvífnu myndavélabíla ... Mín var að flýta sér aðeins of mikið á Nýbýlaveginum í dag og uppskar líka þessa fínu mynd í staðin. Hvað fær maður háa sekt fyrir að vera e-s staðar á milli 70-80 þar sem maður má vera á 50 km/klst?? My dearest móðir mín fær allavega senda sekt og punkta þar sem hún er skráð fyrir bílnum .... obbobobb .... Kannski maður sendi henni blóm svona til að mýkja hana.
Ég og mínar utanlandsferðir ..... ÉG var að fá boð um að fara til Finnlands 27. mars-2. apríl á námskeið í norrænum barnasöngvum. Ég fæ 630 evrur í flugstyrk (u.þ.b. 55.000 kr.) og svo get ég sótt um viðbótarstyrk til stúdentaráðs. Hver myndi segja nei?? Ekki ég allavega!! Ég svaraði semsagt já án þess að hugsa mig um og nú er ég bara farin að láta mig hlakka til. Þetta styttir líka biðina í Danmerkurferðina sem er eftir 129 daga. ÉG ELSKA ÓVÆNTAR UPPÁKOMUR!!
Þessi helgi virðist ætla að verða tóm vandræði. Hvað varð um þá gömlu góðu daga þegar maður var aldrei lasinn? Sjálfri mér til mikils ama er ég svo gott sem mállaus ... Get stunið upp einu og einu orði með miklu erfiði, annars er veiklulegt hvísl eini möguleikinn í stöðunni. Kannski er þetta með vilja gert því ég er alveg orðin fjúkandi fjúríus á að bíða eftir einkunnum ... og eins og allir vita á ég erfitt með að leyna því þegar ég er ekki sátt!!! Segi þá allavega ekki nein betur ósögð orð á meðan ... En guði sé lof fyrir MSN og sms á svona dögum ... því mér er lífsins ómögulegt að láta einn dag líða án þess að eiga samskipti við fólk.
5. mars er dagurinn gott fólk!! Þá verður haldið uppá 30.ára afmæli Söngskólans og við nemendurnir tökum að sjálfsögðu þátt í þeim fagnaði. Á næstu dögum hefjum við æfingar á lokahlutum Carmen og Carmena Burana, hvernig sem það er nú aftur skrifað. Rúsínan í pylsuendanum er svo að við flytjum þetta ásamt Sinfoníuhljómsveit Íslands, ekki dónalegt það!! Ég hlakka mikið til að fá tækifæri til að vinna með þessu frábæra fólki. Reyndar verður þetta hörku vinna og ég þarf að taka tvær helgar undir þetta .. but I don´t care!!

Jæja ... rétt búin að drepa mig í dag ... JAH allavega úr hræðslu!! Við Danmerkursystur ég og Karen fengum þá vitlausu hugmynd um að drífa okkur á skauta ... Ferðin á skautana endaði annars staðar en á skautasvellinu. Við byrjuðum á bensínstöðinni þar sem e-r gaur var næstum því búinn að keyra á okkur .... Þaðan héldum við svo í Grafarvoginn og skall þá hið versta rok á. Ekki var það fyrir hvern sem var að halda okkur á veginum en komumst þó hólpnar á leiðarenda. Þegar við stigum út úr bílnum tóku veðurguðirnir okkur í sínar hendur. Við byrjuðum báðar að fjúka og þá meina ég fjúka. Það þarf sko vind til að feykja mér og minni þyngd .... Mín för endaði með að ég klessti á jeppa en Karen flaug á rassinn beint ofan í pall. Það vildi ekki betur til en að hún missti buxur sem hún hélt á og mér fannst greinilegra mikilvægara að ná buxunum en að athuga hvort hún væri lífs eða liðin. Ég sá strax að sá eltingaleikur væri vonlaus þar sem ég og lappirnar mínar höfðum ekki stjórn á ferðinni. Við hentumst inní bíl og af stað á eftir buxunum og voru gangstéttir og rauð ljós engin fyrirhöfn. Þegar buxunum hugðist loksins að stoppa æddi ég út úr bílnum og handsamaði þær. Þá vorum við NOTA BENE lengst upp á grasi og búnar að keyra upp kansteina og yfir gangstétt. Eitt vandamál enn ... við sátum fastar í snjóskafli. Eftir þessar hremningar fannst okkur tilhugsunin um heitt kakó og að spila manna betri þannig að skautaferðin bíður betri tíma.